Głaz narzutowy z tablicą jest pomnikiem upamiętniającym szarżę polskiej kawalerii podczas walk we wrześniu 1939 roku. Brał w niej udział 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich, który zaatakował niemiecką piechotę i pojazdy pancerne. Dowodził pułkownik Edward Godlewski. Szarża zmusiła przeciwnika do odwrotu, jednak pułk poniósł duże straty. Zginęło 105 ułanów, rannych zostało około 100.
(II WŚ)

Krzyż i tablica ku czci poległej w zasadzce piątki partyzantów 24 czerwca 1944 roku.
Pięciu oficerów Armii Krajowej wpadło tu w zasadzkę, którą przygotowali żandarmi z Zaborowa. Partyzanci zostali ostrzelani przez żandarmów ubranych po cywilnemu.
Nazwiska zabitych to ppor. Marian Grobelny ps. „Macher”, ppor. Stefan Kruszyński ps. „Dołęga”, plut. pchor. Julian Beer ps. „Pierwotny”, sierż. Stefan Leszczyński ps. „Ezel” i kpr. Wiesław Kowalewski ps. „Rydz”.
Na pamiątkę tych wydarzeń mieszkańcy postawili kamień z tablicą ku czci poległych.

Obok kamienia zaczyna się Droga Łączniczek.

Pomnik poświęcony mieszkańcom Sierakowa, żołnierzom 8 Rejonu VII Obwodu Obroża Armii Krajowej oraz więźniom obozów koncentracyjnych poległym i pomordowanym w latach drugiej wojny światowej.
Miejsce pamięci jest poświęcone mieszkańcom Sierakowa, którzy w czasie II wojny światowej walczyli w konspiracji w Armii Krajowej, w tym w Powstaniu Warszawskim.
Znajdziemy tu trzy elementy: pamiątkową tablicę, na której umieszczono 35 nazwisk osób, które zginęły w walce o wolną Polskę, głaz z symbolem Polski Walczącej oraz zabytkową kapliczkę z Matką Boską.

(religijne)

Krzyż stojący na rozwidleniu dróg: ul. gen. Abrahama i szlaku prowadzącego do Starego Dębu.

Przy zielonym szlaku czeka na nas przepiękny, majestatyczny stary dąb.
Warto zatrzymać się przy tym pomniku przyrody i rozejrzeć dookoła.
Na polanie Pichlówce (nazwanej tak od strażnika Pichla, który kiedyś tu mieszkał) można skorzystać z wiat rekreacyjnych.
Tuż obok rozpościera się obszar ochrony ścisłej im. prof. Romana Kobendzy. Jest to teren, gdzie nie ingeruje się w działania przyrody (i do którego nie ma wstępu),

Łosiówka, której pozostałości możemy dziś oglądać, była miejscem, gdzie w latach 50. XX wieku prowadzono program reintrodukcji łosia w Kampinoskim Parku Narodowym.
Przetrwała jedynie piwniczka, która jest niedostępna ze względu na bytowanie w niej nietoperzy.